Propozycje zabaw pod hasłem „Wesołych wakacji” 30.06.2020r.

Temat: Wyjaśniamy tajemnice wody

Obszary z podstawy programowej: I;  II;  III;  IV.

Badamy wzrokowo, jej właściwości (dotykamy, wąchamy, próbujemy).
Jest to ciecz. Zmienia się (swój stan skupienia) pod wpływem ciepła lub zimna.
W co możemy zmienić wodę?

1.Przemiany wody.
Lód.
Materiały: słoik, woda, zamrażalka.

Napełniamy słoik wodą (nie zakręcamy) i wstawiamy go do zamrażalki.
Po wyjęciu woda jest zamarznięta.

Wniosek: woda w słoiku zamarzła, zmieniła swój stan skupienia w lód (stan stały).

Para wodna.
Materiały: czajnik, woda, szklanka, spodek.

Gotujemy wodę w czajniku i obserwujemy, co się dzieje.

Wniosek: Woda się gotuje i pod wpływem temperatury z czajnika wydobywa się para wodna (stan gazowy) – woda zmienia się w maleńkie cząsteczki mieszające się z powietrzem.

Wlewamy wrzątek do szklanki, przykrywamy spodkiem. Po chwili podnosimy spodek. Można zaobserwować, że ze spodka skrapla się woda.

Wniosek: Para wodna po zetknięciu z zimnym spodkiem zmienia się w kropelki wody (skraplanie). Tak też jest w przyrodzie: para wodna po zetknięciu z zimnym powietrzem tworzy chmurę deszczową.

2.Co pływa, a co tonie?

Co ma na to wpływ? Udowadniamy, że o tym czy coś pływa czy tonie decyduje: ciężar, kształt i sposób zanurzenia. Czy ciężar przedmiotu decyduje o utonięciu?

Materiały: miska, woda, (ołówek, kamień, moneta, spinacz, klucz, igła, klocek, skruszony styropian, skorupki orzecha, piórko, papier, lekkie przedmioty.)

Do miski z wodą wrzucamy różne ciężkie przedmioty: ołówek, kamień, moneta, spinacz, klucz, igła, klocek. Obserwujemy i omawiamy, co się z nimi dzieje. Następnie wrzucamy: skruszony styropian, skorupki orzecha, piórko, papier i inne lekkie przedmioty.Omawiamy, co się z nimi dzieje i dlaczego?
Dzieci wymieniają przedmioty, które pływają, oglądają je i sprawdzają ich wagę. Tak samo postępują z przedmiotami, które utonęły.

Wyjaśnienie: Przedmioty pływają dlatego, że są lekkie, są wykonane z lekkich materiałów, a toną ponieważ są ciężkie.

Czy wielkość przedmiotu ma duży wpływ na utonięcie?
Materiały: miska, woda, mały kawałek styropianu, duży kawałek styropianu, mała i duża moneta.

Do miski z wodą wrzucamy przygotowane przedmioty i porównujemy jak się w wodzie zachowują.

Wniosek: Wielkość przedmiotu nie ma wpływu na to czy pływa czy tonie. Mała monetka utonęła, a duży styropian pływa.

Czy kształt przedmiotu wpływa na utonięcie?
Materiały: plastelina, miska, woda.

Do wody wkładamy kulkę z plasteliny. Obserwujemy, co się z nią dzieje. Tą samą plastelinę rozpłaszczamy (tworzymy łódkę) i kładziemy na wodzie. Kulka tonie, łódka pływa. Wyciągamy wnioski.

Wnioski: chociaż łódka ma ten sam ciężar, co kulka, ze względu na kształt wypiera więcej wody i dlatego pływa. Kulka tonie, ponieważ nie jest w stanie wyprzeć wystarczającej ilości wody.

3.Udowadniamy, że istnieją siły przyciągania między cząsteczkami na powierzchni cieczy.
Woda i monety
Materiały: szklanka napełniona po brzegi wodą, monety.

Powoli wrzucamy monety do wody. Zanim woda się wyleje, zmieści się o wiele więcej monet niż mogłoby się wydawać. Utworzy się wybrzuszenie.

Wniosek: Między cząsteczkami wody działają siły przyciągania, dlatego woda nie wylewa się, lecz tworzy wybrzuszenie nad krawędzią szklanki.

Talk na wodzie
Materiały: starta kreda kolorowa (lub talk) szklanka z wodą.

Na wodę w szklance sypiemy kredę. Gdy włożymy palec to robi się dziura, ale gdy tylko go wyciągniemy, błona zamyka się.

Wniosek: Można w ten sposób zaobserwować poruszające się cząsteczki wody, które tworzą na powierzchni błonę.

4.Słona woda.
Materiały: 2 szklanki, woda, około 10 łyżek soli, 2 jajka.

Napełniamy szklanki do płowy wodą. Do jednej z nich wsypujemy sól (robimy solankę), mieszamy do rozpuszczenia. W obu roztworach zanurzamy jajko. Obserwujemy, co się stanie.
Jajko w czystej wodzie tonie, natomiast w solance unosi się na powierzchni.

Wnioski: Roztwór soli ma większy ciężar i dlatego w słonej wodzie wszystko pływa lepiej.

5.W jaki sposób rośliny pobierają wodę?Materiały: słoik, atrament (farba spożywcza do pisanek), liść selera naciowego.

Do słoika nalewamy wody, dodajemy kilka kropel atramentu, aby woda się zabarwiła. Wkładamy do słoika liść selera, stawiamy w ciepłym miejscu i odstawiamy na kilka godzin, aby łodyga selera się zabarwiła.

Wnioski: Po przekrojeniu łodygi możemy zobaczyć unerwienie (cieniutkie rurki), przez które roślina pobiera wodę. W taki sposób rośliny pobierają wodę do liści.
Odciętą część łodygi można obejrzeć za pomocą lupy. Rurki te (naczynia włosowate) wyglądają jak małe punkty.

Dziękuję za wspólną zabawę. Wesołych i bezpiecznych wakacji!!!!!